TygodnikProrok namiętny

Prorok namiętny

Dodano 1
Dwie najnowsze publikacje o. Augustyna Pelanowskiego to zapisy rekolekcji wygłoszonych w czasie wakacji i adwentu w 2015 r.

Te rekolekcje są może bardziej chaotyczne niż poprzednie książki paulina, ale przecież bardzo ważne, bo też osoba Augustyna Pelanowskiego jest niezwykle istotna dla rozważań o przygodach naszego ducha. Nie po raz pierwszy okazuje się, że kiosk parafialny bywa ciekawszy niźli księgarskie markety. 

Kapłan i tym razem nie stara się być przezroczystym narratorem przekazują­ cym sterylną prawdę Ewangelii, nie kryje się za obiektywnymi mądrościowymi sentencjami, lecz często obnaża się przed odbiorcą, zdając sprawę z walki, jaką toczy o własne zbawienie.

Głoszenie Słowa, nauczanie w ujęciu Pelanowskiego to bowiem swoista forma autobiografii.

Gwałtownik Boży, charyzmatyczny duszpasterz obdarzony prorockimi darami, przeszywający rozmówców bezlitośnie prześwietlającym spojrzeniem (Marcin Jakimowicz porównuje go w tym do św. o. Pio), zarazem szarpany namiętnościami, chętnie przywołujący oścień świętego Pawła jako symbol bezustannego nękania i doświadczania przez Boga, jawi się z kart najnowszych książek jako człowiek mocno poraniony i poturbowany, rozpaczliwie potrzebujący Bożego miłosierdzia. Kształtując odbiorcę swojego słowa na własny obraz i podobieństwo, Pelanowski odbywa podróż przez Pismo Święte w poszukiwaniu diagnozy znękanej współczesnej duszy. W biblijnych opowieściach odkrywa, czy też może w nie wpisuje, wewnętrzne krajobrazy i metafory świadczące o ciemnych miejscach człowieka. W znanych i czasami poczciwie brzmiących wersetach odczytuje dzięki filologicznym czy numerycznym grom, przypominającym rabinackie rozważania, zakodowany przekaz o udręce naszej duszy, o jej chorobie wymagającej jedynego Lekarza. (...)

W adwentowych apokaliptycznych rekolekcjach zatytułowanych „Nie ma już czasu!” Pelanowski swobodnie miesza bardzo różne porządki: to występuje z oskar­żeniem korporacji i świata polityki, cytując antykapitalistyczne manifesty, mieszając je zresztą z opisami starożytnego imperium asyryjskiego, to odwołuje się do katastroficznych filmów i pomruków uśpionych wulkanów. Przywołuje statystyki, by obok cytować maryjne objawienie. Przeskakuje na różne poziomy lektury biblijnych przepowiedni związanych z czasami ostatecznymi. Raz czyta je prawie dosłownie, kiedy indziej wznosi się na wyżyny interpretacji poetyckiej czy wręcz mistycznej i odnosi przywoływane obrazy do sfery życia wewnętrznego. Czytając opowieść o apokaliptycznym Armagedonie, wieszczy starcie islamu (sił „fałszywego proroka”, czyli Mahometa), Wschodu („smoka”) i Zachodu (zachłannej bestii, oznaczonej liczbą 666). (...)

Okładka tygodnika Do Rzeczy: 23/2016
Cały artykuł dostępny jest w 23/2016 wydaniu tygodnika „Do Rzeczy”
Zamów w prenumeracie lub w wersji elektronicznej:

Czytaj także

 1
  • marzec 2019 IP
    Gdzie jest o. Pelanowski? W Łęczeszycach go nie ma.
    Dodaj odpowiedź 1 0
      Odpowiedzi: 0

    Czytaj także